Menu Sluiten

Recensie BOCCHERINI – String Trios op. 34

BOCCHERINI
String Trios op. 34
La Ritirata
Glossa GCD 923105 (2CD) • DDD-2.03’
Waardering: 6

Het strijktrio heeft zijn wortels in de barok, de triosonate met twee stemmen in de sopraanligging maar dan zonder toetsen-basso-continuo. In de klassieke periode, te beginnen met Haydn, werden trio’s in deze bezetting geschreven alsof het strijkkwartetten waren voor drie instrumenten met ingenieuze ingrepen om de missende middenstem toch te laten klinken. Mozart schreef hét meesterwerk in dit genre, voor viool, altviool en cello, het Divertimento in Es groot, KV 563. De Strijktrio’s, opus 34 van Boccherini zijn voor twee violen en een cello. Hij schreef ze in 1786, in de klassieke stijl, in een op Haydn lijkend idioom met typische ‘Sturm und Drang’-elementen. Unieke onmiskenbare Boccherini-elementen zijn er ook, zoals het slot-Rondo van het Tweede trio. Het zijn levendige en fantasievolle werken die de drie spelers volop kansen bieden om speels te wedijveren. Daar ontbreekt het hier niet aan, ze bieden enthousiast spel, alert en lenig reageren ze op elkaar. Maar in de toonvorming ‘knarst’ het teveel, dat kan veel beter. Door de combinatie van de speeltechniek van deze drie strijkers en de opname en/of de akoestiek van de opnameruimte is ook het totale klankbeeld onprettig scherp. Wie sowieso al niet gecharmeerd van ‘historische geïnformeerde’ speelwijzen zal hier geen plezier aan beleven. Of anders eerst maar even proeven.
Hans Quant

Wilt u meer recensies lezen? Sluit dan hier een abonnement af en krijg automatisch toegang tot honderden andere recensies én voorgaande edities van Luister.

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter

Laatste artikelen