Menu Sluiten

Recensie BEETHOVEN – ReSound Beethoven Vol. 5 – Symfonie 9

BEETHOVEN
ReSound Beethoven Vol. 5 – Symfonie 9
Laura Aikin (sopraan), Michaela Selinger (mezzosopraan) e.a., Chorus Sine Nomine, Orchester Wiener Akademie o.l.v. Martin Haselböck
Alpha Classics ALPHA 476 • DDD-65’
Waardering: 8
Luister 725 – Juli/Augustus 2017

ReSound Beethoven is een project van de Wiener Akademie en dirigent Haselböck, waarbij geprobeerd wordt Beethovens symfonieën net zo te laten klinken als in de tijd van de première. Men kiest dezelfde zaal (voor zover mogelijk), dezelfde opstelling en dezelfde ‘tijdeigen’ instrumenten (of replica’s) als toen. Voor de Negende symfonie in d klein, opus 125 gaan we naar de Grosser Redoutensaal in de Weense Hofburg, om de tweede uitvoering van 23 mei 1824 mee te maken. ‘Een reconstructie van de geluidsbeleving’ heet dit. Het is niet helemaal waar, want de high-end huiskamerluisteraar kan onmogelijk dezelfde akoestische ervaring opdoen als de zaalbezoeker in 1824. Bovendien bestaat het gevaar dat het blijft bij curiositeitswaarde voor een keertje, want een concertuitvoering is geen museum en Beethoven is in de afgelopen 200 jaar met ons meegegroeid. Maar gelukkig valt het met de ‘leerzaamheid’ van deze reconstructie nogal mee. Wie gewoon luistert en de Redoutensaal van 1824 wegdenkt, hoort een levendige en zorgvuldige Negende. Haselböck legt scherpe accenten, kiest relatief vlotte tempi, maakt geen sacrosancte toestand van de Ode an die Freude, en beschikt over vier aan elkaar gewaagde, goede solisten en een mooi koor, dat conform de situatie van 1824 vóór het orkest staat opgesteld. Dat maakt de klankverhoudingen anders dan we gewend zijn, maar boeiend.
Gerard Scheltens

Wilt u meer recensies lezen, dus óók de recensies van albums die het afgelopen halfjaar verschenen? Sluit dan hier een abonnement af en krijg automatisch toegang tot honderden andere recensies én voorgaande edities van Luister.

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter

Laatste artikelen