Menu Sluiten
CD 27_728

Recensie DALL’OGLIO – Violin Sonatas (nrs. 1, 4, 8, 9, 12)

DALL’OGLIO
Violin Sonatas (nrs. 1, 4, 8, 9, 12)
Maria Krestinskaya (viool), Grigory Krotenko (bas), Imbi Tarum (klavecimbel en orgel)
Pan Classics PC10378 • DDD-63’
Waardering: 9

Barokmuziek uit Rusland, dat is een zeldzaam fenomeen. Maar echt Russisch is het nu ook weer niet: componist Domenico Dall’Oglio schreef zijn Twaalf sonates voor viool en continuo (gepubliceerd in Parijs in 1738) wel in Sint-Petersburg, waar hij werkzaam was aan het hof van keizerin Anna, maar hij was daar import: hij dateert uit (ongeveer) 1700 in Padua, waar hij (waarschijnlijk) leerling was van Giuseppe Tartini, en hij kan ook nog een verbintenis gehad hebben met Antonio Vivaldi. Hij belandde in 1935 in Sint-Petersburg samen met zijn jongere broer Giuseppe, waar de keizerin, gecharmeerd van Italiaanse muziek, een hofensemble van topmusici uit dat land financierde. De Dall’Oglio’s waren dat: Domenico was een superieure violist, zijn broer was een meester op de violone. De uit Georgië afkomstige violiste Maria Krestinskaya (die onder meer in Nederland studeerde bij Marie Leonhardt) woont en werkt in Sint-Petersburg, en heeft een mooi project in het bekendmaken van muziek die daar ontstond en in het westen onbekend is gebleven. Hier doet ze dat met de Estse Imbi Tarum op klavecimbel en orgel en de Rus Grigory Krotenko op bassetto (een soort kleine contrabas), en ze koos uit die twaalf sonates van Dall’Oglio vijf stuks voor een wereldpremière op cd. Zo onbekend als deze stukken zijn, zo verrassend is hun hoge kwaliteit. Prachtige melodieën, gedurfde wendingen, hoge eisen aan de virtuositeit van de spelers: een heel welkome kennismaking. Het idioom is (vooral) Italiaans van snit, maar in de Twaalfde sonate in e klein doet hij wel even wat Rusland in de muziek, door als derde deel een Russisch volksliedje in te lassen, met zeven variaties. Met Domenico Dall’Oglio liep het overigens niet echt leuk af: na een machtswisseling moest hij Rusland in 1764 verlaten en hij stierf in datzelfde jaar in Estland onder nooit opgehelderde omstandigheden.
René de Cocq

Wilt u meer recensies lezen? Sluit dan hier een abonnement af en krijg automatisch toegang tot honderden andere recensies én voorgaande edities van Luister.

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter

Laatste artikelen

Schrijf u in voor de nieuwsbrief van Luister om alle recensies gratis te lezen. Daarnaast blijft u op de hoogte van het laatste nieuws op het gebied van klassieke muziek, krijgt u korting op concerten en maakt u kans om mooie prijzen te winnen.